woensdag 20 januari 2010

Kinderdagverblijf



Vanochtend is Ravez voor het eerst naar het kinderdagverblijf gegaan. Om kwart voor negen, arriveerden wij bij de Petteflet.
We werden gastvrij ontvangen door Hanneke. Ravez vond het helemaal leuk, kijk mama die, die, en wees op al het speelgoed! Omdat er vanochtend in de centrale hal werd voorgelezen, waren we rustig met zijn drieën bij de stampertjes. Alle andere kinderen waren aan het luisteren naar het verhaal. Ravez ging al snel spelen. Toen werd het tijd om afscheid te nemen, even had hij het moeilijk, maar Hanneke stelde voor om een puzzel te maken, tja dag mama, ga maar...

En daar ging mama, op de fiets een traantje weg pinken.

Maar; hij heeft het super gedaan! In het begin had hij moeite om samen te spelen met het speelgoed, maar na een beetje sturing ging dit snel beter.
Elk uur belde ik even op om te vragen hoe het ging en hoorde enthousiaste verhalen! Ravez is super dapper en stoer. Heerlijk buiten spelen, klimmen, glijden, fietsen, springen. Ook binnen kleuren, kralen rijgen, blokken bouwen, puzzelen enz.

In zijn schriftje waren allemaal foto's geplakt en een super enthousiast verslag van de ochtend. Wat zijn we trots op onze zoon.

Om half 1 mocht ik Ravez weer halen (gelukkig), want wat was het stil. Ja zo was het, voordat Ravez kwam.

Ravez was blij om mij te zien, maar had het zo goed naar zijn zin, dat hij nog niet mee naar huis wilde. Hij was nog niet klaar met bouwen. Moest vertelen wat hij gedaan had, wat hij gegeten had. Toen hij eenmaal zijn jas aanhad, ging Ravez wel mee. En ik maar denken, dat zo'n ochtend veel te lang voor hem zou zijn...

Begin februari gaan we weer oefenen, dan een middag, compleet met middagslaap! Ben benieuwd, maar zie het vol vertrouwen tegemoet.

zondag 17 januari 2010

Op de fiets!

Wat zijn we deze week geschrokken van het vreselijke nieuws uit Haïti. Het heeft ons enorm aangegrepen. Gelukkig heeft de Nederlandse regering ervoor gezorgd dat er heel veel adoptiekinderen met hun ouders worden herenigd. Procedures die normaal jaren kosten, worden nu in een paar dagen geregeld!
Maar onze gedachten gaan uit naar de gezinnen die zijn omgekomen.



Wij zijn blij dat de sneeuw weer is verdwenen. We werden toch een beetje beperkt in onze mogelijkheden buiten. Gisteren is de fiets weer uit de garage gehaald. Wat was Ravez blij (en wij ook!) Hij had pas 1 keer op zijn nieuwe fiets, met zijwieltjes gefietst, kan ook maar net bij de pedalen, maar fietste zonder probleem het plein op. En vandaag is hij al niet meer bij te houden, geweldig hoe snel die ontwikkelingen gaan!


Door al het smeltwater van de sneeuw, waren er nogal flinke plassen ontstaan. Laarzen aan en stampen maar! Ondanks de laarzen, toch natte voeten, tja nog een beetje korte beentjes.



Ondanks de laarzen, toch natte voeten!


Maar Ravez is enorm aan het groeien, zo ook zijn voeten. Afgelopen week hebben we weer nieuwe schoenen voor hem gekocht. Begin november, hebben we schoentjes voor hem gekocht. De laatste tijd, ging hij een beetje scheef lopen. Hij was ook duidelijk minder enthousiast, als hij zijn schoenen aan kreeg. En donderdag ging hij gewoon mank lopen; mama pijn, au... Ach ze waren gewoon veel te klein geworden. Diezelfde middag naar de stad en nu kan hij pronken met prachtige nieuwe blitse stappers!

Woensdag gaat Ravez voor het eerst naar het kinderdagverblijf. We beginnen met een ochtend. We zijn heel benieuwd hoe het gaat! Wie van ons zal het het zwaarst hebben?

maandag 11 januari 2010

HOERA, Jan is jarig!


Gisteren was Jan jarig. Zijn eerste verjaardag als vader, ook dat is weer nieuw. Afgelopen week had ik al met Ravez wat mooie knutselwerkjes gemaakt voor papa's verjaardag. Deze cadeautjes lagen klaar boven op de kast, dat was ons geheim! Regelmatig moeten we even controleren of ze er nog wel liggen, Ravez fluisterd dan "papa".

We hadden de kamer versierd met slingers en ballonnen, ooohhh kijk, riep Ravez toen hij beneden kwam, dat was feest! Papa mocht natuurlijk een beetje uitslapen, maar om negen uur konden we het niet meer houden. Met cadeautjes en al lang zal hij leven, zingend hebben we hem wakker gemaakt. Tja toch best lastig dat al die pakjes voor papa zijn, gelukkig was er voor Ravez ook een klein cadeautje bij! En wat is hij trots op zijn kunstwerkjes!




Tante Henriette had voor Ravez serpetines meegenomen! Kan hij al vast een beetje oefenen voor de carnaval!







Ook de nichtjes Fleur en Lotte bleven eten, dat was gezellig. Daar zaten ze aan tafel, dikke pret! Natuurlijk moesten ze ook smakelijk eten zingen. We zingen dat elke maaltijd met Ravez. Maar het leukste is toch wel om dit met een grote groep te zingen.






Afgelopen week hebben we weer een nieuwe mijlpaal bereikt. Donderdag gingen
Ravez en ik op de koffie bij mijn ouders. Fleur en Lotte lunchen
een paar keer per week bij mijn ouders, zo ook die dag. Ravez ging met opa
mee, om zijn nichtjes van school te halen, zomaar zonder zijn mama, alleen
met opa. Een niet geplande spontane actie. Daar ging mijn kleine mannetje. Papa wel voorzichtig zijn met hem! Tja wie kun je nu meer vertrouwen dan je eigen ouders?
Gelukkig bleef ik met mijn moeder achter, die voor een beetje afleiding
zorgde. De eerste stap van het loslaten. En het ging prima. Hij vond het
geweldig! Kwam na een half uurtje, tussen zijn nichtjes in, weer aangelopen.
Wat zijn we trots!

Vorige week, is Jan weer begonnen met werken. Gelukkig viel het best mee!
Ravez vraagt wel heel regelmatig om papa, maar krijgt telkens weer hetzelfde
bevestigende antwoord, dat papa vanavond weer thuis komt. Vooraf dacht ik,
jeetje wat moet ik toch al die tijd gaan doen? Maar de tijd gaat als zand
door de vingers! Alles gaat natuurlijk in een rustiger tempo, dat is soms
even wennen. Maar het is zo gezellig, Ravez is (bijna altijd)zo'n vrolijk gezellig
mannetje. Behalve als hij 's middags uit zijn bed komt, dan is hij vaak een half uurtje knorrig. Rustig aan wakker worden?

vrijdag 1 januari 2010

Gelukkig nieuwjaar = สวัสดีปีใหม่ ( _sa _wat -die -pie _mai)



Allereerst willen wij iedereen een heel gelukkig en gezond 2010 toewensen!

De jaarwisseling is uitstekend verlopen. Ravez heeft voor het eerst ergens anders geslapen, we waren bij Dirk, zijn grote vriend. Vooraf maakte ik mij daar best zorgen over, hoe zal het gaan? Dat was geheel onterecht, hij heeft het prima gedaan. We hebben eerst lekker bij Dirk gegeten, toen wat gespeeld en het bezoek drupte langzaam binnen. Er was ook een klein babytje bij, Ravez vond het prachtig, wilde het allemaal kusjes geven, zo lief. Gespeeld met de andere kinderen en rond half negen naar bed, na een kwartiertje sliep hij. Om twaalf uur werd hij natuurlijk wakker van het vuurwerk geweld; "de boemen". Snel uit bed gehaald, en als er iemand ontzettend genoten heeft van het vuurwerk dan is Ravez dat wel. Hij vond het geweldig!!! Kwam ogen tekort, riep de hele tijd, kijk, kijk, die, die, papa (die buiten ook aan het afsteken was) papa kijk daar....

Daarna heeft hij nog gedanst met Jasmijn en na tweeën zijn we rustig naar huis gegaan. Beker warme melk en weer verder slapen.


Ravez met zijn grote vriend Dirk. Als we naar Dirk gaan, dan roept hij heel enthousiast hoi-hoi!




Deze week heeft Ravez een motor gekregen. Wat een cadeau! Wat is hij er blij mee. Er wordt de hele dag op gereden. Als een echte motor coureur rijdt hij door de woonkamer. We merken wel als hij moe wordt dat hij meer valt, dan raakt hij sneller uit balans.




Ook heeft Ravez een prachtige houten vrachtwagen gekregen, vol met blokken. Hij speelt er veel mee. Torens bouwen is favoriet, zijn record staat op 8 blokken bovenop elkaar. Wij vinden het knap.

Ook merken we dat hij aan het groeien is. Hij is al een kilo zwaarder geworden. En ook de kleding maat 80 wordt ineens te klein. Kleding die in het begin prima zat, die kan hij nu eigenlijk niet meer aan! Goed zo Ravez, wij zijn trots op je.

Oma An heeft Ravez leren knipogen. We hebben er weer een trucje bij! Maar het ziet er wel schattig uit.

Gek doen is favoriet. Ravez kan heerlijk zelf spelen, maar kan er ook een ongelofelijke bende van maken. Prima, dat kan je moeder ook! Ik had via Internet wat besteld, in het doosje zaten van die piepschuim "sneeuwvlokken" in. Kijk Ravez het sneeuwt! Hij vond het geweldig!


Volgende week gaat Jan weer werken, dan breekt er weer een nieuwe periode aan in ons leven. Voor ons allen zal het wennen zijn. Het was wel heel relaxed om zo met zijn drieën een beetje aan te kneuteren. Maar aan de andere kant zijn we ook wel bewust dat we heel erg van deze periode hebben genoten. Voor de hechting is het perfect geweest. Ravez is dol op zijn apa, zo noemt hij Jan. Maar het zal voor hem een stukje saaier worden; de hele week samen met je moeder!

Ravez speelt graag de clown, kleding van papa of mama aantrekken is grappig, of iets op je hoofd zetten, als het maar anders is dan anders.

Lieve groeten,

Jan & Marlies & Ravez