maandag 30 november 2009

In Holland staat je huis...


Liedjes zingen daar is Ravez helemaal dol op! Ook in de auto wordt er hard gezongen, o wee als de cd is afgelopen, dan wordt er hard gegild, papa!!! Ravez zingt en neuried mee, of hij tikt met zijn vingertje de maat van de muziek. Ook worden we regelmatig gewezen op dieren die we onderweg tegen komen. Vrachtauto's, bussen, graafmachines alles is interessant. Het is een echte jongen!


Vorige week maandag hebben we het consultatieburo bezocht. Dit ging prima, een aardige vrouwelijke dokter die Ravez eerst rustig zijn gang lied gaan en daarna op een spelende wijs, onderzocht. Hij vond het allemaal prima. Afgelopen donderdag moesten we naar het ziekenhuis, de kinderarts ging hem ook nakijken. Dat was andere koek. Al bij binnenkomst in de behandelkamer, zette hij het op een huilen. Hoe aardig en vriendelijk deze dokter ook was, Ravez moest niets van hem hebben. Het kan natuurlijk zijn dat hij in het verleden, onprettige ervaringen heeft opgedaan met dokters. We weten het niet. Na een longfoto, en 6 buizen bloed afgestaan te hebben, snel naar de speelgoedwinkel. Een mooie brandweerauto van duplo had hij wel verdiend.
Vorige week zat het weer niet echt mee, dus zijn we op de creatieve toer gegaan. Ons wonderkind kan ook alles (hoezo trotse ouders). Uren achter elkaar kleuren, op eigen initiatief!
Zaterdagmiddag zijn we gaan schilderen, van 15:00 tot 17:30 heeft hij continu geschilderd, daarna was hij nog beledigd dat zijn moeder het ging opruimen!


Ook Sinterklaas wordt steeds leuker, hij heeft nog niet in de gaten dat je van de Goedheiligman cadeautjes krijgt, maar als hij hem op tv ziet dan reageert hij enthousiast en wil hij ook graag zijn mijter op.

Gisterochtend ben ik met Ravez naar de ouder-kind gym gegaan. Dit wordt gegeven bij Flik-Flak. Dit is de turnhal waar ook Youri van Gelder traint. Ravez vond het fantastisch, in het begin heel voorzichtig, de kat uit de boom kijken, daarna was hij niet meer te houden. We mochten op de grote trampolines springen: FEEST!!

Hij is van niets en niemand bang, rent heel snel, super lenig, op een gegeven moment, mocht ik hem ook niet meer vast houden, alles zelf doen, klimmen klauteren, boos als hij achter in de rij moet aansluiten. Dat is hij duidelijk niet gewend, hij kruipt gewoon voor. Ik kan het me ook een beetje voorstellen, want hij is zo snel, als een aapje klimt hij in het rek.

Afgelopen zondag zijn we op de koffie gegaan bij Sjoerd en Stephanie, Ravez heeft heerlijk gespeeld. Buiten met de fietsen, Sybe heeft al een fiets met zijwieltjes en deze wil Ravez ook graag. Maar zijn benen zijn nog niet lang genoeg. Nog een paar maanden geduld, of blokken op de pedalen! Jip, de chocolade bruine labrador, was in het begin wel heel eng, later ging dat steeds beter. Het is voor Ravez ook wel een groot beest, wij moeten ons voorstellen dat er een paard door de woonkamer loopt.

Het inslapen gaat de laatste tijd best goed. Gisteren even een dipje gehad, maar dat was onze eigen schuld. We hadden een fotoboek van het tehuis voor hem laten kopieeren. En dat pas na het avondeten gegeven. Niet slim.... Hij moest heel erg huilen in bed, na een uur heeft Jan hem er uit gehaald, op de bank op schoot een beetje rustiger geworden en uiteindelijk zijn Ravez en ik samen gaan slapen. Tja wij als jonge ouders moeten ook nog veel leren.

Maar vanmiddag is hij probleemloos weer naar bed gegaan en nu slaapt hij als een roosje.

vrijdag 20 november 2009

Het "normale" leven weer oppakken

Afgelopen maandag zijn we met een nieuw slaapritueel begonnen. Tot maandag bleven wij altijd bij Ravez totdat hij sliep. Dit begon met tien minuten, maar de laatste tijd werd dit drie kwartier tot een uur. Hij maakte er echt een spelletje van, bleef vechten tegen zijn slaap, want het is maar wat gezellig dat je vader of moeder er bij zijn. Maar ons geduld werd aardig op de proef gesteld. Wij waren er aan toe om het slapen op een andere manier aan te pakken. We leggen Ravez in bed, lezen hem een verhaaltje voor, nog een kus en knuffel, muziekje aan en dan gaan we weg. Dan komen we om de 5 a 10 minuten even terug, Ravez moe(s)t wel wennen aan deze methode. Hij is heel erg verdrietig als we hem alleen achter laten in zijn bedje. Ook voor ons is het soms best moeilijk, maar we weten dat het ongeveer 2 weken kan duren, daarna moet hij het door hebben. Dat we hem niet alleen laten, dat we er gewoon zijn, maar dat hij zichzelf in slaap moet zien te krijgen.

Maandag duurde de sessie ruim een uur, vandaag nieuw record 25 minuten, dus we zijn op de goede weg!

Dinsdag heeft Ravez de duplo trein gekregen, namens Fransien & Rob. Hij had geen beter cadeau kunnen krijgen, wat is hij er blij mee! De hele dag wordt er volop mee gespeeld, de trein heeft het af en toe zwaar te verduren! Maar we merken wel, dat sinds hij de trein heeft, zijn de knopjes in huis een stuk minder interessant.

Gistermiddag ben ik met Ravez naar de kinderboerderij bij de Oosterplas gegaan. Een leuke plaats, waar ook volop gespeeld kan worden met tractors, fietsen, steps, speeltuin, kabouterbos, een superleuke rustige locatie. We hadden een zak met oud brood mee genomen, maar als ik
Ravez een boterham gaf voor de dieren, dan verdween deze in zijn eigen mond! Hij had toch wel veel ontzag voor alle dieren, zelfs voor de cavia's was hij een beetje bang, alleen de konijnen, die waren minder spannend. Daarna nog bij de Oosterplas geklommen, geklauterd, over boomstammen gelopen, Ravez vond het fantastisch, was niet weg te slaan. Doodop thuisgekomen, te moe om zelfs een paar chipjes te eten, een paar druiven, die gaan er altijd in en daar knapte hij heel snel van op. Ravez is dol op druiven, helaas werken ze enorm laxerend bij hem, dus we moeten daar heel voorzichtig mee zijn.

Gisteravond kwam Dirk eten, gastvrije ontvangst, als de deur opengaat en Dirk staat voor de deur: hoi-hoi-hoi, Ravez staat te springen van enthousiasme! Na het eten nog even dansen, met zijn vieren polonaise lopen door het huis, gelukkig zijn de gordijnen dicht zodat niemand die 3 gekke grote volwassen mensen zien, die achter dat kleine menneke aanlopen. We genieten allemaal volop!


Vanaf vandaag gaan we het weblog minder intensief bijhouden. We willen de draad van ons gewone leven weer oppakken. Natuurlijk is ons leven heel erg veranderd. De "rustfase" willen we langzaam laten overgaan in het normale leven.

Wel willen we iedereen vragen om Ravez zoveel mogelijk met rust te laten. Als je ons tegen komt, geef hem niet teveel aandacht, dat vindt hij niet fijn, hij geeft zelf het moment aan dat hij aandacht van je wil. Pak hem niet op, als hij een half jaar bij ons is, dan is dat geen probleem meer, maar de eerste tijd, mag hij alleen bij Jan en mij op schoot of opgetild worden. Ook cadeautjes worden via Jan en mij gegeven, dit heeft te maken met het hechten. Het is heel belangrijk dat we ons de eerste maanden aan deze "regels" houden. Een slecht gehecht kind, kan daar voor de rest van zijn leven problemen van ondervinden.

We willen iedereen SUPER BEDANKEN!!! Voor alle reacties, zoveel post, cadeautjes bij de post, bloemen, mails, sms-en, dat heeft ons zo goed gedaan!

Het is zo bijzonder om te ervaren hoe iedereen met ons meeleeft! Dank jullie wel!

We weten dat het blog goed wordt gelezen, gaan het ook nog niet stoppen, maar gaan er minder vaak op schrijven.

Veel liefs,

Ravez, Jan & Marlies

maandag 16 november 2009

Sinterklaas & Waterpret


Afgelopen vrijdag hebben we wat foto's van onze reis af laten drukken. Ravez vindt het fantastisch om dit boekje door te bladeren. Het is heel schattig en aandoenlijk om hier naar te kijken.



Zaterdag ben ik voor de eerste keer overdag naar de sportschool gegaan. Best spannend, Ravez was heel verdrietig toen ik hem bij zijn vader achterliet, maar stond mij samen met Jan uitbundig uit te zwaaien, dus het verdriet was van korte duur. Jan is zaterdagmiddag naar het Kwekfestijn gegaan, dus was ik voor het eerst het grootste deel van de dag samen met Ravez. 's Middags naar opa en oma in Rossum. Het was mooi weer, dus hup in de wandelwagen, het dorp in. Al snel kwamen we een groot kippenhok tegen, reuze interessant. Daarna naar de speeltuin en rijstwafels (bij gebrek aan brood) voeren aan de hertjes, geiten en kippen. Ravez was in zijn element. Iedereen genoot! Thuisgekomen, bij opa en oma, nog even een mooie tekening maken. Dit vind Ravez heel leuk om te doen, hij vraagt er zelf naar. Dan wijst hij naar de kist, waar alle tekenspullen in zitten, met een "mama die, die".

Zondagochtend zijn we samen met Dirk, Christelien, Martijn en Jasmijn, naar de intocht van Sinterklaas gaan kijken. Het deed Ravez allemaal nog niet zo heel veel. Het snoepgoed wat door de pieten werd gestrooid was wel weer leuk. En het paard van de Goedheiligman is boeiender dan de Sint zelf.


Zondagmiddag lekker buiten gespeeld op het plein, hij gaat steeds beter fietsen. Er waren wat kinderen verstoppertje aan het spelen, Ravez gaat er bij staan en observeert wat er gebeurd. Dan gaan we het naspelen met papa en mama, zo grappig. Tja over een half jaartje speel je lekker met de kinderen mee!




Het bewijs; hij is dol op Dorito's met Thaise chili saus, hoe pittiger, hoe liever!




's Avonds met papa in bad: FEEST, wat een waterballet, twee mannen in hun element.

Vanmiddag zijn we naar Jan zijn werk gegaan, lekkers gebracht en natuurlijk onze knappe zoon showen. Hij deed het hartstikke goed, alles was leuk, lichtschakelaars, brandslangen, liftknopjes, bureau stoelen die rond kunnen draaien, verstoppertje spelen, rennen. Alleen belangstelling van "nieuwe gezichten" daar is Ravez nog steeds niet dol op. Daarna nog een vlug bezoekje aan ikea, hij is nog maar niet in de ballenbak gegaan. Alhoewel wij het best stoer zouden vinden, om de omroeper te horen zeggen; "willen de ouders van Ravez Matthijssen zich melden bij het kinderparadijs".

Ook in de auto is het gezellig, we hebben een cd-tje met kinderliedjes, Ravez zingt en neuried graag mee. Dan tikt hij met zijn vingertje de maat, ook is hij een ster in playbacken. Wij hebben zo'n vermoeden, dat hij graag alles mee wil zingen, maar omdat hij de tekst/taal nog niet kent, lost hij het op deze manier op. De cd is al wat ouder, blijft regelmatig haperen, dan horen we een "PAPA" en dan moet er snel het volgende nummer worden opgezet.

Eenmaal thuisgekomen, haalde ik Ravez uit zijn autostoel, tijdens het verzamelen van onze spullen, kroop meneer zelf achter het stuur. Wat is het toch een echte jongen. Alles werd uitgeprobeerd, wij moesten zo lachen, hij kreeg het zelfs voor elkaar om het parkeerlicht aan te zetten!

vrijdag 13 november 2009

Collectanten; pas op!

Deze week ging aan het einde van de middag de bel. Ravez, benieuwd wie er voor de deur zou staan, rent Jan achterna. Collecte, de mevrouw met collecte bus, gaat door de knieën voor Ravez, oh dat is leuk, denkt Ravez, grist de bus uit haar handen en rent met de collecte bus de woonkamer in. Met een MAMA gilt hij het uit van de pret. Wij moesten ook wel erg lachen om deze actie. Natuurlijk hebben we de bus terug gegeven aan de eigenaresse en de bus werd goed gevuld. Met een "ik kom volgend jaar weer graag terug" nam de mevrouw afscheid!

Wij hebben het gevoel dat Ravez het naar zijn zin heeft bij ons. Hij slaapt lekker in zijn eigen bed, dat gaat goed. Wel heeft hij nog veel last van nachtmerries en dromen. Maar hij wordt 's ochtends stralend wakker, met een smile van oor tot oor. Dan gaat hij eerst knuffelen met mama. Liefst ook op haar buik springen (lekker met een volle blaas), naar beneden om het ontbijt klaar te maken. Papa uit bed halen, elke ochtend hetzelfde ritueel. Ravez springt op bed. Jan krijgt de kietel genade.

We genieten van deze tijd thuis, heerlijk geen stress, even niet aan werk denken, maar alleen aan ons gezin. Wat gaan we vandaag doen?

Ook merken we, dat we steeds meer ritme en regelmaat krijgen. Gisteravond ben ik weer voor het eerst gaan sporten. En dat is fijn. Ravez is dol op muziek, samen liedjes zingen. In de manenschijn en ik zag twee beren broodjes smeren, zijn favoriet. Ook hebben we zelf een "pom, pom, pom liedje, deze melodie kan ook in la, la, la gezongen worden. Maar Ravez zingt deze het liefst in kang, kang, kang, wat dit betekend? Geen idee, misschien kangoeroe??


Gisteravond kwam Dirk eten, Ravez was super enthousiast! Hij herkende Dirk al heel goed. De hele trukendoos werd geopend, ook werd er gerend tussen Dirk, papa en mama.


Vanochtend ben ik voor het eerst alleen met Ravez boodschappen gaan doen. Best spannend, met de auto, boodschappenkar, kratten, lijstje. Jan standbye, maar het ging prima. Plakje worst bij de vleeswaren, gezellig kletsen, koekjes snoepen, tja en het is best leuk om in het winkelwagentje te zitten. Langs de zuivelafdeling, Ravez herkent de danoontjes! Die, die, zodat zijn moeder deze toch niet zal vergeten!

Vandaag kwamen Eveline, Fred, Nathan en Tjai op bezoek. Super gezellig om elkaar weer te zien! De piano was reuze interessant, zo schattig, onze Thaise mannen, zo muzikaal. Leuk om te zien hoe Tjai zich heeft ontwikkeld de afgelopen weken, heel goed!




Aan het einde van de middag nog even de stad in gefietst, lekker naar buiten, nog een paar boodschapjes doen. Op de terugweg kwamen we allemaal collega's tegen, zo leuk om ze weer te zien! En we zijn ook zo trots op onze zoon!

dinsdag 10 november 2009

Een drie-persoonsbed!



Zondag op maandagnacht heeft Ravez weer bijna de hele nacht bij ons in bed gelegen. Gezellig, maar slopend voor ons alle drie. Jan en ik hadden het idee dat we er allemaal aan toe waren dat Ravez in zijn eigen bed gaat slapen. We wisten dat dit geen gemakkelijke actie zou worden. Waren voorbereid op veel tranen en drama. Dat werd het dan ook. We zijn gistermiddag begonnen. Jan kwam op het goede idee om het hekje aan 1 kant weg te halen, zijn bed direkt tegen ons bed aan te schuiven, zodat er een driepersoons bed ontstaat. Dat was de oplossing. Zo liggen we toch naast elkaar. En zo hebben we vannacht ook geslapen, om half 7 werden we wakker: Heerlijk!

Gisterochtend zijn we naar de IND gegaan, Ravez heeft nu een verblijfsvergunning voor 5 jaar. Over 11 maanden gaan wij Ravez pas officieel adopteren, dan pas krijgt hij onze achternaam. Tot die tijd zijn wij voogd.

Ook hebben we gisteren zijn speelgoedcollectie vergroot. We mochten wat speelgoed ophalen bij een golfvriend van Jan. En hij heeft nu een speelkleed. Jan bracht ook een prachtige politie auto mee, compleet met sirene, helemaal super. We merken dat hij steeds beter even kan spelen. Maar de concentratie is nog van korte duur.


Ravez gaat gemakkelijk overal mee naar toe. Maar aandacht van andere mensen, dat vindt hij niets. Dus mochten jullie ons tegen komen, doe maar net alsof hij er niet is. Gewoon negeren, dan gaat het prima. Dat komt allemaal vanzelf wel.

Nogmaals dank voor alle cadeautjes, kaarten, mails en lieve reacties. We zijn iedereen heel dankbaar.


zondag 8 november 2009

Ravez 1 week Bosschenaar!


Het gaat goed met ons. We leren Ravez elkaar elke dag beter kennen en begrijpen. Ravez zijn Nederlandse woordenschat wordt met de dag groter. Soms staan wij versteld welke woordjes eruit komen! Gisterochtend is Jan weer eens een balletje gaan slaan op de Pettelaar. Wij zijn op de fiets naar papa gaan kijken. Koude verkleumde handjes, maar wantjes, nee die wil meneer niet aan. Wel lekker de handen onder mama's jas stoppen, dat werkt ook. Terug naar huis, was het wel heel erg stil achterop de fiets, Ravez was in slaap gevallen. Tja en dan gaat de middagdut niet meer lukken. Zo hebben we nu geleerd dat we tussen half 11 en half 12 niet meer gaan wandelen, fietsen, autorijden of andere activiteiten waarbij Ravez in slaap kan vallen. Dat kunnen we beter vroeg in de ochtend plannen of 's middags.


Gistermiddag zijn we naar het verjaardagfeestje van buurmeisje Rosie gegaan. We waren op tijd gegaan zodat er nog weinig bezoek was. Rustig vanuit een hoekje, tussen papa en mama in, werd al het speelgoed van Rosie uitgeprobeerd. Ravez had het naar zijn zin, al die lekkere spullen op tafel, tja dat is wel erg verleidelijk. Daarna met het keukentje van Rosie aan de slag, wat had hij het druk. Ook leuk om te zien hoe hij met andere kinderen omgaat. Hij laat zich geen speelgoed afpakken, heel goed!


Vannacht heerlijk geslapen, bijna de klok rond.Vanochtend visite, Fransien en Rob met de nichtjes Fleur en Lotte. Eerst even de kat uit de boom kijken, maar het ijs was al snel gebroken. Fleur had al snel in de gaten wat Ravez leuk vind en zo waren ze samen druk aan het spelen. Hij kwam helemaal los, de gehele vloer lag bezaaid met speelgoed. Daarna nog buiten fietsen en voetballen met buurjongen Max. Ravez is nog wel heel bang als iemand anders aan zijn speelgoed zit en dat hij het kwijt raakt.


Vanmiddag hebben Ravez en ik een dikke twee uur geslapen. We kregen de tip van buurman Paul om een beker warme melk voor het slapen te geven, toen deze was leeg gedronken, viel hij als een blok in slaap.

Ravez eet gewoon met de pot mee. Eerst maakten we voor hem een apart bakje klaar, met minder pittig eten. Maar we merkten dat hij hetzelfde wil eten als zijn vader en moeder. Als het heel pittig is krijgt hij de tranen in de ogen, maar Ravez smult ervan.
We genieten van elk moment!

woensdag 4 november 2009

Hechting Ravez

Het gaat goed met Ravez. Alleen het slapen is nog een beetje problematisch. Hij is niet gewend om onder een laken of dekbed te slapen, hij trapt het dekbed weg. Met als gevolg dat hij ijskoud wakker wordt. Vanmiddag hebben we hem een slaapzak aangedaan. Ravez was het meest zielige kindje van Thailand, hoe konden we hem dit aandoen. Maar vanavond ging het eigenlijk zonder problemen weer aan, hopenlijk slaapt hij hierdoor iets beter.


Via dit weblog willen wij jullie graag wat vertellen over hechting van Ravez met zijn nieuwe ouders;

Om de hechting van Ravez zo goed mogelijk te laten verlopen, hebben we ons voorgenomen een gewenningsperiode in te lassen. Gedurende deze periode moeten wij er voortdurend voor hem zijn, laten merken dat hij altijd op ons kan rekenen, hem laten ontdekken dat wij te vertrouwen zijn en dat hij zich bij ons veilig mag gaan voelen. Deze rustperiode betekent ook dat we de hoeveelheid bezoek aan huis zoveel mogelijk willen beperken, hoe moeilijk dat ook voor jullie en ons is. Bellen, e-mailen etc. mag uiteraard altijd, graag zelfs!!Verder is het voor de hechting belangrijk dat alleen wij Ravez de eerste tijd verzorgen, aandacht en liefde geven, troosten etc. Jullie kunnen ons helpen hem te leren wie zijn ouders zijn door de eerste tijd zoveel mogelijk afstand te houden. Dat betekent bijvoorbeeld ook dat het beter is Ravez niet op schoot te nemen of op tillen en hem niets zelf te geven. Mocht je hem toch iets willen geven, geef dat dan aan ons zodat wij het aan Ravez kunnen geven.

Op deze manier moet Ravez leren dat wij zijn ouders zijn en kunnen we een vertrouwensband opbouwen. Wanneer Ravez niet leert om met ons een vertrouwensband aan te gaan, kan dit op latere leeftijd negatieve gevolgen hebben.Wij begrijpen heel erg goed dat deze "regels" voor niemand leuk zijn, maar ze zijn wel heel erg belangrijk voor de toekomst van Ravez. Van tevoren is niet te zeggen hoe lang dit alles zal duren. Dit hangt volledig van zijn ontwikkeling af. Wij hopen dat jullie hier begrip voor hebben en dat we op jullie medewerking kunnen rekenen. Wanneer de tijd van knuffelen is aangebroken laten we jullie dit heus wel weten.

dinsdag 3 november 2009

Twee weken met zijn drieen












Gisteren is Ravez Bosschenaar geworden: HOERA!
Maandagochtend zijn we de dag weer om 4 uur in de ochtend begonnen, Marlies de vroege dienst, Jan de late. Vervolgens moesten we om half 11 bij het stadskantoor zijn, om Ravez in te schrijven. Ravez had het daar al snel gezien en maakte het de ambtenaar niet echt gemakkelijk. Vervolgens zijn we een Bossche bol gaan eten. Ravez was tijdens de wandeling naar 't Pumke, in de buggy in slaap gevallen en heeft dit heugelijke moment in zijn dromen meegemaakt. Omdat we zo blij waren dat hij eindelijk sliep, ben ik met hem naar huis gelopen, thuis heeft hij nog bijna een half uur in de buggy geslapen.
Thuisgekomen was er een superleuke verassing in de brievenbus. Een prachtige Oeteldonkse kiel, met bijbehorende shawl! Mieny, helemaal super!! Omdat wij zo enthousiast reageerden op dit cadeau, was Ravez ook helemaal in zijn element en vond het geweldig.
Zelfs het embleem van 2010 zat al op zijn kieltje, naderhand hoorden wij dat dit het embleem van Wendy is. Wat zijn we blij en trots, dat Ravez dit op zijn kiel mag dragen.
's Middags zijn we voor het eerst met hem gaan fietsen, we kregen menig regenbui op ons hoofd, maar dat mocht de pret niet drukken!
Vannacht was Ravez weer om 4 uur wakker, maar dit keer kon ik het niet opbrengen om op te staan. Dus gewoon weer terug in bed, hij viel uiteindelijk weer in slaap. Maar wel in zo'n positie dat ik bijna niet meer in bed kon blijven liggen, tja moeders hebben het soms best zwaar!
Gelukkig werden we om half zeven wakker, het is een stuk gezelliger om de dag met zijn drieën te beginnen. Ravez leek een bodemloze put, het lijkt wel of hij nu de rust aan het vinden is om te eten en te slapen. Daarna zijn we op de koffie gegaan bij Oma Corrie en Opa Henk, Ravez was in de auto in slaap gevallen, maar zodra hij wakker werd, ging hij op ontdekkingstocht. Oma had voor een kist met speelgoed gezorgd. Tijd tekort, alles proberen, ook alle knopjes in huize Rossum zijn ingedrukt. Dansen, spelen, rennen, koekjes eten en natuurlijk een Betuwse appel van opa Henk. Huilen dat we weer weg gaan, tja bij opa en oma mag natuurlijk veel meer dan thuis!
Vanmiddag een poging gedaan voor een powernap. Ik ben samen met Ravez naar bed gegaan, helaas kon hij zich niet aan de slaap overgeven. De lichtschakelaar is wel 100 keer aan en uit gegaan, ook de wekkers moesten het ontgelden. Hij was super lief, bleef maar kusjes geven, liedjes zingen, maar slapen ho maar. Uiteindelijk een (beetje) boos geworden en dat hielp, als troost kwam hij op mijn buik liggen en zo zijn we samen in slaap gevallen, wat een fijn moment!
We worden zo verwend met heel veel cadeautjes, vandaag bij de post een geweldig leuk vest! We pakken niet meer dan 2 cadeautjes per dag uit, dan leggen we het weer weg, want we merken dat Ravez anders niet rustig kan spelen. Vandaag hebben we ook een gereedschapset uitgepakt. Er zitten ook houten schroeven en moeren bij, maar als linkshandige peuter bleek dit niet mee te vallen. Meneer raakte zelfs een beetje gefrustreerd, goed zo! Morgen weer opnieuw proberen.
Ook zijn woordenschat wordt steeds een beetje meer uitgebreid, het is een lief pienter mannetje, met een sterke eigen wil, die gek doen helemaal leuk vind. Jullie merken het al, wij zijn heel trots op hem!
Liefs, Marlies



zondag 1 november 2009

Welkom thuis lieve Ravez



Gisterochtend om 6 uur in de ochtend zijn we geland op Schiphol.

Donderdag zijn we van Hua Hin naar Bangkok gereden. Gelukkig had meneer Pramote een mooie comfortabele bus geregeld. Aangekomen bij de familie voelde Ravez zich wel weer op zijn gemak. We zagen dat hij dit huis herkende.

Vrijdag onze laatste dag in Thailand, wat verlangen we naar huis! Om 14:00 moeten we naar de Nederlandse ambassade voor zijn visum. Samen met de familie Klopper, gaan we voor de laatste keer met 5 volwassenen en 3 kinderen (op schoot). Gelukkig is alles in orde en dat gaan we vieren bij de Mac. In Nederland bezoeken we deze nooit, maar in Bangkok is het een welkome afwisseling!

Nog de laatste Thaise spulletjes gekocht en toen de koffers in orde maken. Dat viel niet mee. Ravez voelde de spanning en was super druk, alle boeven streken die hij uit kon halen, kwamen tevoorschijn. Dus wij hadden onze handen vol aan hem, terwijl wij ook nog zoveel moesten doen. Aangekomen op de luchthaven was Ravez redelijk in paniek, de controle voor de douane was huilen, huilen. Tot overmaat van ramp moest ook nog zijn knuffel door de röntgen!

Maar eenmaal bij de winkels kwam er wat meer ontspanning, maar in de buggy, dat lukte niet meer. Op de vluchthaven wilde hem warm aankleden voor de vlucht, tja, wij als jonge ouders moeten nog een hoop leren! Want de tas met warme kleding bleek in de koffer te zitten. Wij in de stress, Ravez huilen, ontroostbaar. Jan is gaan shoppen en kwam met prachtige kleertjes terug, pffff.... Bij de boarding mochten we als eerste het vliegtuig in, wat een luxe. Ravez vond het prima. Tot het moment dat de gordel om moest, ineens was het niet meer zo leuk. Hij werd zo verdrietig, maar zodra we opstegen werd hij rustig en viel hij direct in slaap. Maar na een paar uur was het huilen geblazen, een steward nam ons mee naar de pantry, daar werd hij gelukkig rustig. Alle stewards en stewardessen waren super lief. Ze hadden een soort bakje waar ze een bedje van maakten. Ravez paste er niet helemaal in, maar heeft er heerlijk in gelegen, terwijl Jan en ik (in de pantry) om beurt de wacht hielden. Het was een foto waard, zo lief!
Op Schiphol heeft hij het fantastisch gedaan. Het was een heel warm Welkom!!! Wat hebben we genoten, zoveel familie en vrienden, zo warm.
Zwaaien achter het glas, kushandjes. Daarna wachten op de koffers, wat duurde dat lang. Uiteindelijk door de deuren. Genietmoment, heerlijk om iedereen te zien! En wat zijn we trots op onze zoon. Van Annemieke een prachtige ballon gekregen, heel interessant. Ravez laat alles rustig op zich afkomen.
Christelien en Henriette zorgen voor koffie, even tijd voor kennismaking, wat zijn we trots.
Dirk heeft ons thuis gebracht, Ravez sliep meteen in de auto. Fijn om weer even bij te praten. Ons huis helemaal versierd, vlaggen, ballonnen, slingers. Het was ontroerend hoe Ravez reageerde. Hij herkende heel veel dingen van het fotoboekje. Gelukkig heeft Dirk alles gefilmd.

Rustig koffie gedronken en met hem buitengespeeld. Het is zo bijzonder om ons mannetje in ons huis te zien spelen, aan tafel mee eten, wat zijn we intens gelukkig!

En wat zijn we dankbaar voor alle hartverwarmende reacties. Zoveel kaarten, cadeautjes, mails, sms-en. Sorry dat we op dit moment nog geen tijd hebben om onze reactie daarop te geven. Maar weet wel dat we het fantastisch leuk vinden!

Vandaag was Ravez om 4 uur wakker, tja, met dat tijdverschil! Helaas wilde hij vanmiddag niet slapen, uiteindelijk maar een stukje met de auto gaan rijden, maar ook dat hielp niet. Thuisgekomen een kinderliedjes cd opgezet: FEEST!!! Springen, dansen, hij wist niet meer wat hij moest doen, zo gezellig! En hij herkend ook al liedjes die we met hem hebben gezongen.
Vanavond is hij in het kleine badje van oma Corrie gegaan, fijn dat oma's meedenken. Dit beviel veel beter dan het grote bad, heerlijk spelen met lege flesjes, onder zwaar protest ging meneer er uit. En nu ligt ons prinsje te slapen. Misschien vannacht weer een uurtje langer?