woensdag 14 september 2011

Nieuw weblog broertje Ravez!

Omdat Ravez een broertje krijgt zijn we een nieuw weblog gestart. Dit weblog kun je vinden via www.broertjeravez.blogspot.com

Veel leesplezier!



Jan, Marlies en Ravez

zaterdag 30 oktober 2010

1 jaar Bosschenaar!



Morgen, 31 oktober, is het alweer 1 jaar geleden, dat Ravez voet zette op Nederlandse bodem. De afgelopen dagen hebben we veel terug gedacht aan onze bijzondere reis. Veel herinneringen opgehaald, stukjes film teruggekeken. Ons verbaasd over alle ontwikkelingen; hoe groot Ravez nu is, hoe blij hij uit zijn ogen kijkt. Maar ook wij als ouders. Plots van het ene op het andere moment ben je papa en mama, wordt je in het diepe gegooid. Het was spannend, nieuw, en echt niet altijd een roze wolk. Niet alleen Ravez, maar ook wij hebben veel geleerd!





Vorige week woensdag (de dag dat Ravez 1 jaar bij ons was), zijn we met de trein naar Eindhoven gegaan. Op het perron kregen we van een lieve conductrice een kinder-treinkaartje.







Bij de Bijenkorf hebben we alle roltrappen 3 keer gehad, dat is feest! Ravez mocht een speelgoedje uitkiezen. Daarna nog een rondje met de draaimolen en toen weer met de trein terug naar huis. 's Avonds zijn we met alle oma's en opa's en Dirk en Liane, bij het Thaise restaurant gaan eten. Het was heel gezellig en we hebben allen weer enorm genoten van de heerlijke keuken en de Thaise gastvrijheid.



Van ons mag morgen weer de telefoon gaan, Wereldkinderen, met een voorstel. We pakken meteen de koffers in. Helaas werkt het in de praktijk anders....

Maar het mag duidelijk zijn, wij zijn super blij met onze Mega Ravez!

dinsdag 5 oktober 2010

Een jaar geleden

Vandaag precies een jaar geleden, kregen wij "het" telefoontje, met het voorstel van Ravez. Een heftige tijd brak aan, veel emoties en spanningen, maar wat waren wij gelukkig.



En gelukkig zijn we nog steeds. Ravez is vanaf het allereerste moment onze zoon. Het is een heerlijke jongen, waar we heel trots op zijn. Natuurlijk heeft hij ook zijn streken, maar dat is gezond.









20 Oktober zijn we een jaar bij elkaar en dat gaan we vieren!

maandag 16 augustus 2010

Koekjes bakken,

Ravez heeft er een nieuwe hobby bij; koekjes bakken. "Net als kleien mam"! Deegrollen, met bloem strooien, vormpjes uitsteken en natuurlijk van het deeg snoepen. Laatst zijn we samen met Dirk naar de dierentuin gegaan. Wat hebben we allemaal genoten! Het was een geweldig leuke dag. Ravez was enthousiast van het begin tot het einde, wilde niets missen. Heeft het nog steeds over de olifant die ging plassen, tja dat maakt natuurlijk ook wel heel veel indruk. Lunchen met giraffen voor je neus, we waanden ons echt op safari! Vorige week was het Boulevard in 's-Hertogenbosch. Een cultureel theater festival. Ook voor de kinderen is er veel leuks te beleven. Jelle Amersfoort trad een aantal middagen op. Ravez vond het geweldig. Stond continu te swingen. Is niet spannend mama, is leuk!! Ook was er een mega Lego stand waar kinderen lekker konden bouwen, helemaal goed. De kids druk met de blokken in de weer, terwijl de ouders hun sociale contacten weer eens bij konden werken ;) De laatste keer schreven wij op dit blog, dat we zo trots waren dat Ravez zonder zijwielen kan fietsen. Tegenwoordig fietst/crosst hij geheel zelfstandig over het plein. Soms houden we ons hart vast, maar het gaat (bijna) altijd goed. Het is echt een kleine atleet! Gisteren mocht Ravez mee naar de golfbaan. Vorig jaar hebben we een prachtige kindergolfset gekregen. Wij vonden dat Ravez wel zover was dat hij de set mocht gebruiken. Het ziet er zo schattig en stoer uit! Er is alleen 1 kleine handicap. Deze set is voor de rechtshandige golfer, maar onze zoon is zo links als maar zijn kan. Alles gaat met links, tekenen, voetballen, tanden poetsen enz. Maar we gaan proberen aan een kinderclubje te komen voor de linkshandige speler!
video

maandag 19 juli 2010

Zonder zijwielen!



Vandaag heeft Ravez weer een nieuwe mijlpaal bereikt. De zijwielen zijn van zijn fiets af. Al voor zijn derde verjaardag, fietste hij ook al een keer zonder zijwieltjes. Dit fietsen ging al heel goed, alleen voor het op- en afstappen had hij ze nog hard nodig.

Al lang vroeg Ravez of zijn wieltjes eraf mochten. Vanavond na het eten, maar eens geprobeerd. En met een smile van oor tot oor, fietst onze grote jongen weg. Vol bewondering en aanmoediging van alle kinderen op het plein. Wat zijn we trots!
Stoppen gaat al best goed. Alleen wegrijden is nog wat lastig.





Afgelopen weekend hadden we feest op het plein. De Magnoliahof, het plein waaraan we wonen, bestaat 10 jaar. En dat werd gevierd met een feest voor klein en groot. Er was voor de kinderen een enorm springkussen in de vorm van een mega glijbaan. Ravez was er niet vanaf te krijgen.









Ook was er een kinderdisco. Dit was een serieuze zaak. Vol overgave werd er gedanst. Een poging van mama om gezellig mee te dansen werd niet op prijs gesteld. Nee mama, weg, weg.



Ravez is op dit moment dol op tenten bouwen. Van kussens, tafelkleden, handdoeken worden er prachtige kastelen gemaakt. Het lijkt een beetje op "de prins op de erwt".



zondag 11 juli 2010

Juli 2010



Ravez is in vorm, de warmte vindt hij heerlijk. Hij geniet volop. Lekker kliederen met water. Planten water geven (en natuurlijk veel meer) met de tuinslang is favoriet. Alles wordt "schoongemaakt", er wordt wat afgepoetst in huize Matthijssen.



Ravez is sinds een paar weken zindelijk. Hij vindt het fantastisch. Gaat het liefste zonder wc-bril verkleiner op de wc, net als papa. We mogen ook niet kijken, iedereen moet weg, Ravez heeft behoefte aan zijn privacy!

Op mijn verjaardag hebben we een bezoek gebracht aan de efteling. Ravez was in het begin heel erg bang. We kwamen al snel Pardoes tegen, kijk Ravez daar heb je Pardoes; "mama neeeee"!! En Ravez sprong in mijn armen. Alles was spannend, er was maar weinig leuk...
Tja en dan ga je het sprookjesbos ineens met hele andere ogen bekijken. Het is ook eigenlijk best eng, als je het verschil tussen werkelijkheid en sprookjes nog niet kunt maken. Heksen, levensgrote geiten, trollen, een rokende draak die over je heen buigt.







De meest simpele attracties zijn het leukst, de muziekpaddestoelen, ezeltje strekje, moeder de gans, kleine boodschap. Ook het land van Laaf is leuk, net als het carnavalfestival.
's-Middags kreeg Ravez in de gaten, dat het toch eigenlijk best grappig is, die efteling. Hij werd steeds vrijer, ging huppelend door het park, was niet weg te slaan bij de paddenstoelen waar je doorheen kunt lopen. In slaap gevallen in de buggy, wakker worden met een ijscoman voor je neus, dat is lekker wakker worden :)





Maar mede door de efteling hebben we weer een hoop onrustige avonden achter de rug, Ravez moest toch wel wat verwerken. Voorlopig gaan wij niet meer richting Kaatsheuvel.

Het is leuk dat Ravez zijn woordenschat met de dag groter wordt. Ravez waar ben je: "hier zo"! Ook het woord grappig, begrijpt hij en wordt regelmatig gebruikt...

Ravez is dol op watermeloen, we kunnen hem geen groter plezier doen, dan hem een stuk watermeloen te geven!

vrijdag 18 juni 2010

23 juni, een jaar geleden



23 Juni 2009 werden wij door Wereldkinderen gebeld, dat wij gematched waren aan een zoon van 2 jaar en 2 maanden...

Alweer een jaar geleden, wat is er in dit jaar veel veranderd in ons leven. Wat zijn we blij dat wij de ouders mogen zijn van Ravez. Het is een fantastisch kind! Ravez is een vrolijk, blij, enthousiast mannetje. Hij is heel leergierig, dol op knuffelen, gaat zingend, fietsend, springend en huppelend door het leven.
En het is heerlijk om papa en mama te zijn, we genieten volop, het is zo'n verrijking van ons leven!

Afgelopen week mochten Ravez en ik oppassen op baby Sjoerd. Ravez is dol op baby's en vooral op Sjoerd. Hij was helemaal hyper, liep te springen door het huis. Ravez was zo blij! Hij had het zo druk om goed voor Sjoerd te zorgen. Het muziekschaap werd erbij gehaald. Sjoerd werd veelvuldig geknuffeld en gezoend. Zo schattig :)


Een tijdje terug werden wij benaderd door de redacteur van het blad Chookdee. Dit is een tijdschrift van en over Thailand, wat in Nederland en België wordt uitgegeven. In elke uitgave wordt een weblog gevolgd wat met Thailand te maken heeft. Jullie begrijpen het al; ook wij zijn benaderd, natuurlijk doen we mee!

In het artikel werden er stukjes tekst van ons weblog geplaatst, vooral over de eerste tijd in Thailand. Het artikel werd afgesloten met een interview:


Met een foto uit "de oude doos!
Chookdee: Was het van aanvang de bedoeling om te gaan voor een Thais kindje of is dit toevallig?
Jan: “Ja, wij hebben bewust voor Thailand gekozen. Vrienden van ons hebben ook een kind uit Thailand geadopteerd. Dit was prima gegaan, een heel leuk kind. De Thaise bevolking spreekt ons aan. Wij denken dat Thaise mensen zich makkelijk kunnen aanpassen aan een nieuwe omgeving. En passen in de Nederlandse maatschappij.”
Chookdee: “Waren jullie al eens eerder in Thailand geweest?
Jan: “Nee, we hebben het wel overwogen, maar wij dachten dat we, met onze zoon in de toekomst, Thailand nog regelmatig gaan bezoeken. De enige binding die wij met Thailand hadden, is de Thaise keuken, wij koken zeker twee keer in de week Thais. Nu Ravez bij ons woont is dat minimaal vier keer.”
Chookdee: Hoe is de eigenlijke ontmoeting met Ravez verlopen?
Marlies: “Op maandag 19 oktober hebben wij Ravez voor het eerst ontmoet. We werden zeer gastvrij ontvangen in het kindertehuis. Ze brachten ons naar een apart huisje, waar ze Ravez naar toe brachten. In alle rust konden we daar met elkaar kennis maken. Ravez was in het begin behoorlijk overstuur. Achteraf was hij ook erg bang van mannen. Dat wisten wij op dat moment nog niet. Zijn verzorgsters gaven hem als eerste aan Jan, na een tijdje kwam Ravez bij mij op schoot en werd hij steeds rustiger. We hebben met hem boekjes gelezen en gespeeld. Vooraf hadden wij een fotoalbum gemaakt, met foto’s van ons, het huis, speelgoed, knuffels. Ook hadden wij een knuffel opgestuurd. Toen zijn verzorgsters de knuffel en het fotoalbum brachten werd Ravez een stuk rustiger. Na een dikke tweeënhalf uur kwamen ze Ravez weer ophalen, een emotioneel moment. De volgende dag mochten we Ravez meenemen. We werden weer ondergebracht in hetzelfde huisje. Ravez was weer verdrietig toen hij ons zag, maar dit keer duurde het maar 10 minuten. Daarna werd er volop gespeeld. Zijn verzorgsters kwamen allemaal afscheid van hem nemen en kennis maken met zijn “nieuwe ouders”. Ze waren allemaal superlief, hadden een prachtig fotoalbum van hem gemaakt. Ook kregen we een cd met allemaal foto’s mee. Terwijl ik met Ravez bleef spelen, kreeg Jan een rondleiding door het kindertehuis. Hij mocht overal foto’s nemen en filmen. Al onze vragen werden beantwoord. Er heerste een prima sfeer, harmonieus. We werden ook prima verzorgd, koffie, cake, water, fruit, snacks. Iedereen was superlief.
Ravez ging, tot onze grote verbazing, heel rustig mee. Heeft geen traan meer gelaten. Liet het over zich heen komen.”
Chookdee: Hoe waren de Thai waarmee jullie in contact zijn gekomen?
Jan: “De Thaise mensen met wie wij in contact zijn gekomen waren super vriendelijk! Zeer behulpzaam, aardig, geduldig, betrouwbaar, hebben ons geen moment onveilig gevoeld.”
Chookdee: Wat zijn jullie indrukken van Thailand?
Marlies: “Dit vinden wij een moeilijke vraag. We zijn twee weken in Thailand geweest, we hebben 1 dag in Bangkok als “toerist” rondgelopen. Maar we wisten dat we de volgende dag onze zoon voor het eerst zouden ontmoeten. Dus we liepen een beetje doelloos rond. Bangkok is een zeer drukke stad. Enorm groot, indrukwekkend! Ook waren we een week in Hua Hin. Hebben gelogeerd in het Marriot. Een fantastisch hotel. Waar we vooral van genoten hebben in Thailand was van het eten! Wat een geweldige keuken is het toch. Ook het fruit, dat kunnen we in Nederland echt niet krijgen. In Thailand was Ravez dol op ananas en banaan, van die grappige kleine bananen! Maar in Nederland lust hij deze niet! We vonden het vooral genieten, zoals het fruit werd schoongemaakt op het strand.
Chookdee: Tot slot, zullen jullie de binding tussen Ravez en Thailand staande houden?
Marlies: “Natuurlijk willen we de binding met zijn moederland staande houden. Dat vinden wij heel belangrijk. Zodra wij het gevoel hebben dat Ravez er aan toe is willen wij met hem naar Thailand gaan.
Chookdee: We wensen jullie heel veel familiegeluk en vele plezante reizen naar Thailand toe.